مریم ها و یاکریم ها می دانند...

جناب آقای میثم فروتن!

درگذشت مادر بزرگتان(بی بی)را

به شما و خانواده محترمتان

 تسلیت می گوییم

نمیدونم چرا تو این چند وقت این میثم خان

اینجارو آپ نکرده .اصلا پیداش هم نیست

دیدن من هم نیومده بی وفا

موبایلش هم که( در حال حاضر) میزنه.

بعله ....

میدونم..

رسیدنم به خیر 

  زیارتم قبول

 بله دعا گوی شمام بودم

نه جدی میگم ٬نمیدونم چرا انقدر دوستان وبلاگی

یادم مونده بودن برا دعا کردن

راستش چیزی ندارم برا تعریف کردن

اصلا کدومش رو ندیدید تو تلویزیون

که من براتون تعریف کنم

همه چیز مثل همون هایی که تو عکس ها تصویر ها

دیدید غیر از حس های من که تعریف کردنی نیست

حس کردنیه.باید جلوی قبة الخضرا وایسید تا

سنگینیه فضاش رو حس کنید

باید شرطه های بقیع به جرم بلند گریه کردن

 هلت بدن تا غربت ائمه بقیع رو همش  که نه

یه کمشو  درک کنی یا تو بین الحرمینش

یواشکی چشم بگردونی و دنبال قبر مادرت بگردی

تا بفهمی بی بی بی حرم یعنی چی

و..........

وعظمت خونش که شدید و مبهمه

در حدی که اولش میکوبتت زمین

روزهای بعد هم هرچی بیشتر نگاش میکنی

بیشتر نمی فهمی

دعا کردم که قسمت همتون بشه.

راستی اینم بگم

یکی از چیزایی که قبل از سفر بد جوری

مونده بودم که ببرمش با خودم یا نه

یه سررسید بود که هرچی شعر قشنگ دیده

بودم تو این دوسال توش نوشته بودم

چند بار این دست اون دست کردم و

بعد گذاشتمش تو ساکم

ولی موقع بستن ساک برش داشتم و نبردمش

توی مدینه بعد از یه روز که با  هم اتاقی هام

آشنا شدم٬ فهمیدم یکیشون شاعره

شاعر در حدی که این عمره جایزه یه

مسابقه شعرش بود و

تقریباْ تمام شعرایی که من تو

 سررسیدم نوشته بودم رو حفظ بود

آقای عباس احمدی که همشهریمون هم بود

این هم یه شعر از اون که تو دو ٬سه روز مونده به

نیمه شعبان اون هم تومدینه به من خیلی حال داد:

یک روز به آخر جهان مانده بیا

دل یخ زده ٬روی دستمان مانده٬بیا

دنیا همه گور عاشقان است ولی

یک قبر هنوز بی نشان مانده بیا